Özel Öğrenme Güçlüğü Olan Çocuklarda Core Kas Dayanıklılığı ile Denge Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Amaç: Özel öğrenme güçlüğü (ÖÖG) olan çocuklar akademik performansta eksikliklerle beraber kaba ve ince motor becerilerde, denge ve motor koordinasyonda sorun yaşayabilmektedir. Denge üzerinde etkili faktörlerden bir tanesinin kor kasları olduğu bilinmektedir. Kor kasları gövde stabilizasyonunu sağlayarak dengenin korunmasına destek verir. Bu sebeple çalışmamızın amacı kor kasları dayanıklılığının ÖÖG olan çocuklarda denge ile ilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 7-14 yaş aralığında ÖÖG olan 15 çocuk katıldı. Kor kaslarının dayanıklılığının değerlendirilmesinde McGill gövde endurans testleri, denge değerlendirmesinde Romberg Testi (RT), Tek Ayak Üzerinde Durma Testi (TADT), Flamingo Denge Testi (FDT), Tek Bacak Çömelme Testi (TBÇT), Fonksiyonel Uzanma Testi (FUT), Süreli Kalk ve Yürü Testi (SKYT) kullanıldı. Bulgular: ÖÖG olan çocuklarda gövde fleksiyonunu gerçekleştiren kasların dayanıklılığı ile FDT arasında negatif yönlü ilişki (r=-0,499; p<0,05) ve sol lateral gövde fleksiyonu gerçekleştiren kasların dayanıklılığı ile FDT arasında negatif yönlü ilişki (r=-0,495; p<0,05) bulundu. TBÇT ile sağ lateral gövde fleksiyonu gerçekleştiren kasların dayanıklılığı ile pozitif yönlü ilişki (r=0,586; p<0,05), sol lateral gövde fleksiyonu gerçekleştiren kasların dayanıklılığı ile pozitif yönlü ilişki (r=0,538; p<0,05) bulundu. SKYT ile gövde fleksiyonu gerçekleştiren kasların dayanıklılığı arasında pozitif yönlü ilişki (r=0,562; p<0,05), sol lateral gövde kaslarının dayanıklılığı arasında pozitif yönlü ilişki (r=0,504; p<0,05) bulundu. Sonuç: ÖÖG olan çocuklarda, denge değerlendirilmesine yönelik yapılan FDT, TBÇT, SKYT ile kor kasları dayanıklılığı arasında ilişki bulundu. Çalışmamız sonucunda ÖÖG olan çocuklarda kor kasları dayanıklılığı ile denge parametreleri arasında ilişki olduğu bulunmuştur.